Interview met de adoptanten van Seth.
Sommige honden worden gezien.
Andere worden voorbijgelopen.
En dan is er Seth.
Vier lange jaren zat hij in de shelter.
Vier jaren van wachten, hopen, kijken hoe andere honden wél werden uitgekozen.
Toen hij eindelijk zijn koffertje mocht pakken was hij al acht jaar oud.
Voor velen misschien "te oud".
Voor zijn familie precies goed.
Kennismaking en keuze
Wat hen als eerste aantrok in Seth?
Zijn karakter. En zijn uiterlijk. Maar vooral dat zachte, bescheiden iets dat je niet kunt uitleggen, alleen voelen. De wens om een oudere hond te adopteren kwam niet plotseling, het groeide langzaam, maand na maand. Een gevoel dat steeds sterker werd; misschien juist een hond die al zo lang wacht.
Dat Seth al vier jaar in de shelter zat was geen reden tot twijfel, geen seconde. Zijn verleden was geen rode vlag, maar een verhaal. Een verhaal dat nog niet af was.
Verwachtingen versus werkelijkheid
Natuurlijk waren er gedachten vooraf. Zou hij zich kunnen aanpassen aan een gezinsleven? Zou het moeilijk worden? Zou hij alles nog moeten leren?
De werkelijkheid bleek zachter dan verwacht. Ja, de eerste dagen waren overweldigend voor Seth. Hij was wat terughoudend, onderdanig, moest wennen aan eten, geluiden, aan het idee dat dit.... voor altijd was. Maar al snel bleek dat het allemaal veel makkelijker ging dan gedacht. Alsof hij diep van binnen al wist: dit is mijn plek.
Leven met een oudere Griekse zwerfhond
Seth is een rustige, lieve hond. Bescheiden. Altijd graag dichtbij. De katten zijn duidelijk de baas - dat heeft hij feilloos door. En dan, ineens, uit het niets, komt er een speelse bui. Een sprankje jeugd. Een herinnering aan alles wat er óók nog in hem zit.
Buiten is hij oprecht blij. Andere honden ontmoeten, de wereld ontdekken. En binnen? Daar ligt hij ontspannen te slapen, alsof hij eindelijk de rust heeft gevonden waar hij zo lang op moest wachten.
Zijn leeftijd brengt voordelen. Niet alles hoeft meer aangeleerd te worden. Geen intensieve opvoeding. Geen chaos. Gewoon samen leven.
Soms zie je zijn verleden nog even terug. Een plots geluid, de waterkoker, iemand die kookt - dan is er een moment van angst, van terughoudendheid. Maar het verschil is: hij staat er nu niet meer alleen voor.
De band
Het moment waarop ze wisten: dit was de juiste keuze? Dat was er eigenlijk meteen.
In de dagen na zijn komst. Omdat hij zo'n lieve, leuke knuffelkont is.
Seth laat elke dag zien dat hij zich veilig voelt. Hij zoekt nabijheid, laat zich graag knuffelen, straalt wanneer iemand thuiskomt - of dat nu na vijf minuten is of na een hele dag. En als hij slaapt, dan slaapt hij diep. Ontspannen. Thuis.
Wat hij hen heeft geleerd? Dat wanneer je je even rot voelt, en hij komt stilletjes naast je liggen, vervelende dingen sneller loslaten. Dat liefde soms geen woorden nodig heeft.
Reflectie en inspiratie
Tegen mensen die twijfelen over het adopteren van een oudere hond zeggen zij:
Geef het een serieuze kans. Laat je goed informeren. Ga niet automatisch af op negatieve vooroordelen.
- Wat ze graag eerder hadden geweten?
Hoe duidelijk een adoptie-hond laat merken dat hij gelukkig is. Hoe dankbaar. Hoe bewust.
Als ze dat hadden geweten, hadden ze deze stap misschien nog eerder gezet.
- Zouden ze het opnieuw doen?
Absoluut. Omdat het zó bijzonder is om een adoptie-hond toe zien opbloeien. Om deel te mogen zijn van zijn tweede kans.
En als Seth zelf iets mocht zeggen...
"Wat houdt jullie nou tegen om mij in huis te nemen?"
Misschien is dat wel de vraag die alle lang zittende honden stellen.
Zacht. Hoopvol. Wachtend.
En soms... soms wordt die vraag eindelijk beantwoord.
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
